شما به فلش پلاير براي نمايش زيبايي هاي اين وبلاگ نياز داريد و مي توانيد از لينک
زير آن را سريعا نصب کنيد
نظرات زیبای شما به نام شما در وبلاگ ثبت می شود
برای لوگوهای مذهبی برای وبلاگتان از بخش سفارش دهید می توانید
استفاده کنید
قسمت همت طلب دعوت ....
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ*فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ*إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ
رسول بادیه نشینان دشت محبت !
پست قبلی را هم باید داشته باشین.
در شناخت مسائل بیشتر حواسمون جمع باشه.
فاطمه ... راضیه ... صدیقه ... چگونه وصفت کنم؟
15 خرداد را بشناسید ..
امام رفت اما راهش ادامه یافت.
خدای من ...
طلوع این جمعه هم بی تو گذشت ... غروب شد.
نام قرآني: سدرة- سدر
نامهاي متداول: فارسي: سدر؛ عربي: شجرة الله، ارز، ارز الرب، ارز اللبنان؛ عبري: اهرازم؛ انگليسي: cedar؛ فرانسوي: cedre؛ آلماني: Zeder؛ لاتيني:cedrus؛ يوناني: kedros؛ ايتاليايي، اسپانيايي: cedro؛ روسي: kedr.
نام علمي: Cedrus Libani( از تيره كاج Pinaceae)
اشارات قرآني:
1." لقد كان لسبا في مسكنهم اية جنتان عن يمين و شمال كلوا من رزق ربكم واشكروا له بلدة طيبة و رب غفور. فاعرضوا فارسلنا عليهم سيل العرم و بدلناهم بجنتيهم جنتين ذواتي اكل خمط واثل و شيء من سدر قليل."(سبا/15-16)
مردم سبا را در مساكنشان عبرتي بود: دو بوستان داشتند، يكي از جانب راست و يكي از جانب چپ. از آنچه پروردگارتان به شما روزي داده است بخوريد و شكر او را به جاي آوريد. شهري خوش و پاكيزه و پروردگاري آمرزنده. اعراض كردند، ما نيز سيل ويرانگر را بر آنها فرستاديم و دو بوستانشان را به دو بوستان بدل كرديم با ميوه اي تلخ و شوره گز و اندكي سدر.
2." و هو بالافق الاعلي. ثم دنا فتدلي. فكان قاب قوسين او ادني . فاوحي الي عبده ما اوحي. ما كذب الفؤاد ما راي. افتمارونه علي ما يري. و لقد راه نزلة اخري. عند سدرة المنتهي. عندها جنة الماوي. اذ يغشي السدرة ما يغشي. ما زاغ البصر و ما طغي. لقد راي من ايات ربه الكبري."(نجم/7- 18)
و او به كناره آسمان بلند بود. سپس نزديك شد و بسيار نزديك شد. تا به قدر دو كمان يا نزديكتر. و خداوند به بنده خود هر چه بايد وحي كند وحي كرد. دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد. آيا در آنچه مي بينيد با او جدال مي كنيد؟ او را بار ديگر هم بديده نزد سدرة المنتهي. كه آرامگاه بهشت نزد آن درخت است. وقتي كه سدره را چيزي در خود مي پوشيد چشم خطا نكرد و از حد درنگذشت. هر آينه پاره اي از آيات بزرگ پروردگارش را بديد.
3. "و اصحاب اليمين ما اصحاب اليمين . في سدر مخضود . و طلح منضود . و ظل ممدود . و ماء مسكوب . و فاكهة كثيرة . لا مقطوعة ولا ممنوعة . و فروش مرفوعة ."( واقعه/27- 34)
اما اصحاب سعادت. اصحاب سعادت چه حالي دارند؟ در زير درخت سدر بي خار و درخت موزي كه ميوه اي بر يكديگر چيده شده، و سايه اي دايم، و آبي همواره جاري، و ميوه اي بسيار؛ كه نه منقطع مي گردد و نه كس را از آن بازدارند. و زناني ارجمند.
ماهيت سدره را در ادامه ببینید.
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| روزانه
نام قرآني: زنجبيل
نامهاي متداول: فارسي: زنجبيل شنكليل؛ عربي: زنجبيل، زنجفيل، جنزبيل، زنزبيل؛ اردو، هندي، كشميري، پنجابي: سونته، اَدَرك؛ سانسكريت: اردركم، سرينجبر، بنگالي: آدا؛ تاميلي: اينجي؛ مراتي: آل؛ گجراتي: ادو؛ مليالمي: اينچي؛ انگليسي:ginger ، فرانسوي: gingembre؛ آلماني: Zingiberi, Ingwer؛ يوناني: zingberis اسپانيايي: jengibre؛ ايتاليايي: zenzero؛ روسي: imbir لاتيني: zingiber
نام علمي: Zingiber officinale (از تيره زنجبيل Zingiberceae)
اشاره قرآني:
"ويسقون فيها كاساً كان مزاجها زنجبيلاً." (انسان/ 17)
در آن جا جامي بنوشانند شان كه آميخته با زنجبيل باشد.
در اين آيه خداوند به اهل بهشت وعده فرموده كه به پاداش كارهاي نيكويشان در دنيا به آنان شرابي مي نوشاند با طعم زنجبيل. در تفسير مظهري آمده كه اعراب علاقه زيادي به زنجبيل داشتند لذا خداوند بنابر ذائقه آنان چيزي وعده فرمود. مولانا مودودي مي نويسد: اعراب عادت داشتند زنجبيل را با آب نوشيدني خود بياميزند.
زنجبيل كه نام علمي آن "زنجيبر افيسينال" است گياهي بومي هندوستان مي باشد و اعراب در روزگاران قديم زنجبيل يا بس (خشك) (سونته) را از هندوستان وارد مي كردند. كلمه عربي زنجبيل گويا مشتق از كلمه سانسكريت "سرينجبر" باشد. مولانا سيد سليمان ندوي گفته است "براي ما (هنديان) نهايت افتخار است كه چند كلمه اي از سرزمين ما سعادت راه يافتن به قرآن مجيد را پيدا كرده است. شكي نيست كه در رابطه با بهشت خداوند نام سه گياه معطر سرزمين ما (هندوستان) در قرآن مجيد آمده است. و اين سه عبارتند از مِسك، زنجبيل و كافور." و بنا به گفته مولانا ندوي اين سه كلمه به ترتيب از سه كلمه هندي مُشك، سرنجورا (جرنجبرا) و كارپورا (كاپور) مشتق شده است. او نيز نوشته است كه سواي زنجبيل و كافور، كلمه طوبي نيز مشتق از كلمه توپا در زبان سانسكريت مي باشد.
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| روزانه
نور ولایت، نورى استسرمدى كه از روز ازل همراه با نور رسالت، آسمانها وزمین و تمام افلاك را روشن كرد و فروغ جاودانهاش شعاع و تابش را به سایهاى گسترده، فراتر از فلك الافلاك و جهان عالم وجود تبدیل نمود كه نسیم علیل دلنوازش عاشقان و محبان ولایت را جملگى فراگرفت . زهى سعادت و خوشبختى!
در سایه این محراب همیشه سبز است كه سرمستان باده ولایت از خم عشق محمد و على پیاله گواراى ماءالحیاة و آب زندگانى را نوشیدهاند تا پیوسته سیراب و در امان باشند . . تشنگى هرگز قلبى را كه ولایت آل محمد در آن نهفته است نمىخشكاند و سراسیمگى در كوبندهترین و سهمگینترین امواج بلا و طوفان حوادث او را كه مسلح به سلاح ولایت است از پاى در نمىآورد .
ولایت دلنوازترین و شادمانهترین نغمهاى است كه فرشتگان در جهان علوى آن را مىنوازند پیش از آن كه بندگان شایسته خداى بر روى زمین آن ترانههاى دلنشین را تكرار نمایند .
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| امام علی (ع)
امام علي عليه السلام سرمشق ما باشد در حال حاضر و كليه شئون زندگي ، با تمسك به ولايت و اهل بيت كه چراغهاي فروزان ما هستند در دنيا و آخرت به تبيين اعتقادات شيعه مي پردازيم .
يكي از موارد اختلافي ما با اهل تسنن در اصول عقايد در مساله امامت است . ما معتقديم كه اصل امامت ، تحقق بخش به تمام اصول و معارف ديني ماست . يعني اگر توحيد و نبوت و اعتقاد به معاد باشد ولي اعتقاد به امامت در كار نباشد
همه اش هيچ و پوچ است وبي اثر . البته ما فعلا" در مقام اقامه ي برهان نيستيم چون مكرر گفته شده است . اعتقاد ما شيعيان اين است كه اصل امامت ، ركن اصيل و پايه ي اساسي دين ماست كه اگر نباشد نه تنها فروع دين باطل و از بين رفته است بلكه معارف و اصول ديني ما هم ارزشي نخواهد داشت . اين دعا را هميشه مي خوانيم : " اللهم عرفني نفسك فانك ان لم تعرفني نفسك لم اعرف حجتك اللهم عرفني حجتك فانك ان لم تعرفني حجتك ظللت عن ديني" (1)
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| امام علی (ع)
بسيارى از پژوهشگران , دانشمندان و نويسندگان تلاش كرده اند تا پيامبر (ص ) و اهل بيتش رابه هـر طـريـق مـمـكـن بـه جـوامـع مـعرفى كنند, زيرا شناخت آن بزرگواران و آشنايى با سيره و شـيـوه زنـدگـانـى آنـان هـدايـت يـافـتـن و در مـسـيـر درستى قرار گرفتن را ممكن خواهد سـاخـت .شناختن الگوهاى انسانى و شناساندن آنها به ديگران , زمينه را براى ايجاد محيطى آرام و عـارى از فـسـق و فـسـادو تحقق وعده هاى الهى در ايجاد جامعه امن اسلامى و برقرارى عدالت اجتماعى فراهم مى كند.دستيابى به چنين مقصودى , راه هاى پرپيچ و خم و تنگناهايى را در پيش رو دارد كـه گـرچـه گذر از آنهاغيرممكن نيست , اما بسيار دشوار و توان فرسا است و مسؤوليت هـمـگـان , بـه ويـژه دانـشمندان , دررسيدن و رساندن جامعه به مقصد عالى و هدف نهايى , بسى سنگين و مرارت بار است .
امـيـد اسـت خـداونـد بـزرگ , خـفتگان را از خواب غفلت بيدار كند و همگان را در شناخت حق وحـقـيـقـت و پيروى از قرآن و عترت , دو يادگار به جاى مانده از پيامبر اكرم (ص ) يارى فرمايد.
نـوشـتـه حـاضـر, بـا هـمـيـن باور در تكاپو و تلاش است تا پاكان و انوار الهى هدايت , يعنى پيامبر خـاتـم (ص ) واهـل بـيـت و عـتـرت او را در حـد امكان معرفى نمايد. اين كتاب به سبكى تازه در طـبـقـه بـندى اطلاعات ودسته بندى موضوعات , با پرهيز از شرح و تفصيل , براى استفاده عموم دانش پژوهان در سطوح مختلف علمى و فرهنگى , به ويژه دانش آموزان دبيرستانى و دانش جويان به رشته تحرير در آمده است .
هـمـزمـان بـا انـتشار مكتوب , نرم افزارى با همين اطلاعات و همين عنوان (خاندان عصمت ) كه ازامـكـانـات صـوتى و تصويرى برخوردار است , تهيه و منتشر خواهد شد. گرچه تلاش شده است درتـهيه اطلاعات و دسته بندى آنها از منابع معتبر و اصيل اسلامى استفاده گردد, ولى بى شك , ايـن اثر,خالى از نقض و ابرام نخواهد بود. به همين جهت اميدآن دارم كه خوانندگان ارجمند, هر گـونـه اشـكال و ايرادى را كه با آن مواجه مى شوند, گوشزد فرمايند تا در چاپ هاى بعدى امكان تـجـديـد نظرو تصحيح فراهم گردد. اميد است اين بضاعت ناچيز, مورد پسند پرچم دار عدالت , حضرت حجة ابن الحسن - ارواحنا لتراب مقدمه الفداء - قرار گيرد.
منبع : (تابستان 1377 شمسى سيد تقى واردى )
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
پیشاپیش عید غدیر خم عید شیعیات را به شما تبریک عرض می نمایم
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
نخـسـتـیـن نـقـش عـالـم یاعلی بود تـمـام اسـم اعـظـم یاعلی بود
مـلایـک را پـس از ذکـر خـداوند زهـر ذکـری مـقـدم یاعلی بود
چـو جـان در پــیکــر آدم دمـیـدند هـمـان دم ذکـر آدم یاعلی بود
از آن شـد بـر خـلـیـل آتش گلستان کـه ذکـر او دمـا دم یاعلی بود
اگر آن بت شکن برکف تبر داشت هـمـان نـقش تـبـرهم یاعلی بود
عصا در دست موسی یا علی گفت دم عـیسی ابن مـریم یاعلی بود
از آن شد بطـن ماهی جای یـونـس که ذکرش در دل یـم یاعلی بود
به چاه و تخت شاهی ذکـر یوسـف چه در شادی چـه در غـم یاعلی بود
اگــر مــوسـی کـلـیــم الله گــردیــد کـلام او مـــســلــم یاعلی بود
دعـای حـاجـیـان در گـرد کـعــبــه صـدای آب زمـــزم یاعلی بود
بــه بـام آســمـان از صــبـح آغــاز فلک را نقـش پـرچم یاعلی بود
چـو هــنـگــام ولادت گـریه کـردم بـِصورت نقش اشکم یاعلی بود
کجا می سوخت شیطان گر ندایش در اعــمـاق جـهــنـم یاعلی بود
نمی شـد خلق ، دوزخ گـر ز آغاز نــدای خـلـق عـــالـــم یاعلی بود
ز بـسـم الله تـفـسـیـرش عـیان است کــه قـرآن مـجــســـم یاعلی بود
از اول تا به آخـر هر چه خـوانـدیم تـمام بـیـت این شـعـر یاعلی بود
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
2. تـولـد حضرت محمد(ص ) در هفدهم (و به روايت اهل سنت در دوازدهم )ربيع الاول عام الفيل , مطابق با سال 570 ميلادى در مكه معظمه , و تكفل آن حضرت ازسوى جدش , عبدالمطلب .
3. نـامـگـذارى نوزاد قريش توسط مادرش آمنه , به احمد و سپس توسط جدش ,عبدالمطلب به محمد.
4. شـيـر خوردن نوزاد عبداللّه , از مادرش آمنه , به مدت سه روز و از ثويبه (كنيزابولهب ) به مدت چـهار ماه , و شير دادن حليمه سعديه به ايشان و نگهدارى از آن حضرت , در ميان قبيله بنى سعد, به مدت پنج سال .
5. وفـات آمنه بنت وهب , مادر حضرت محمد(ص ) در بازگشت از مدينه به مكه ,در محلى به نام ابواء, در سن شش سالگى حضرت محمد(ص ).
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
هـمـه حـكـومـت هـاى اطـراف حجاز, تحت نفوذ سه دولت مركزى , يعنى امپراتورى بزرگ ايران , امـپـراتـورى عـظـيم روم شرقى و حبشه بودند. تعداد زمامداران اين كشورها, كه معاصر با پيامبر اكرم (ص ) (570-632 م .) بودند, زياد است . در اين جاتنها نام زمامدارانى را كه با پيامبر اسلام (ص ) رابطه داشته و يا پيامبر(ص ) آنان را به دين مبين اسلام دعوت كرده بود, ذكر مى كنيم : 1. هرقل (هراكليوس ) قيصر روم شرقى (610-641 م .).
2. خسرو پرويز, پادشاه ساسانى ايران . (590-628 م .).
3.باذان بن ساسان , زمامدار يمن و دست نشانده امپراتورى ايران (متوفاى سال10 ق .).
4. مقوقس , حاكم مصر و دست نشانده امپراتورى روم .
5. نجاشى , پادشاه حبشه .
6. حارث بن ابى شمر, حاكم غسان و دست نشانده امپراتورى روم .
7. هوذة بن على حنفى , حاكم يمامه و دست نشانده امپراتورى روم (متوفاى سال8 ق .).
8. نعمان بن منذر, حاكم حيره و دست نشانده امپراتورى ايران (580-602م .).
از مـيـان سـلاطين و حاكمان فوق , تنها نجاشى , پادشاه حبشه و باذان , حاكم يمن رابطه حسنه با پـيـامـبـر اسلام (ص ) داشته و از دعوت آن حضرت استقبال كردند ودينش را پذيرفتند. نجاشى با پـذيـرفـتـن دو گـروه مـهـاجـر مـسلمان و پناه دادن آنها درحبشه , و باذان با قطع وابستگى به امپراتورى ايران و جنگيدن با دشمنان اسلام , درسرزمين يمن , خدمت هايى به حضرت محمد(ص ) انجام دادند, اما زمامداران ديگريا با پيامبر اكرم (ص ) از در دشمنى و جنگ وارد شدند و يا سياست بـى طـرفانه اى رادرپيش گرفتند. البته پس از رحلت نبى گرامى اسلام (ص ) همه آنان به دست تواناى مسلمانان و زمامداران اسلامى به سزاى اعمالشان رسيدند.
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
حضرت عیسی (ع) از هر فرصتی برای پند آموزی به حواریون پیرامون خود و مردم عادی بهره می برد تا توجه آنها را به امور مهمی جلب کند که تا آن زمان از آن غافل گشته بودند .
برای مثال در ادامه مطلب به چند نمونه از این پند ها اشاره می کنیم :
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| معصومین
بیشتر مردم سعی کرده اند کشف کنند که واقعاً حضرت عیسی که بوده و با لین که مسائل بسیاری به دست آورده اند اما در باره وی معلومات و اطلاعات ناچیزی دارند .
در باره تعلیمات و بخشی از کارهای او شواهد محدودی وجود دارد ولی درباره این که او عملاً و لحظه به لحظه چگونه زندگی کرده و روابط روزمره او با مردم چگونه بوده دانش اندکی به دست آمده است .
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| معصومین
عیسی بن مریم ملقب به مسیح و کلمه الله و روح الله و مسیحا و ذولتحله در سال 749 رومی و در 33 میلادی بر حسب نظر مسیحیان مصلوب شد .
عیسی از نسل داوود است و مسیحیان اغلب وی را پسر خدا نامیده اند در حالی که مسلمانان او را پیامبر اولوالعزم می دانند . عیسی بنا به نوشته انجیل در زمان هرودیس در« بیت اللحم» یهودیه از مریم باکره متولد شد .
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| معصومین
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| امام زمان (عج)
2. ابوطالب بن عبد المطلب .
3. حمزة بن عبدالمطلب .
4. جعفربن ابى طالب .
5. عباس بن عبدالمطلب .
6. عبداللّه بن عباس .
7. فضل بن عباس .
8. معاذبن جبل .
9. سلمان فارسى .
10. ابوذر غفارى (جندب بن جناده ).
11. مقداد بن اسود.
12. بلال حبشى .
13. مصعب بن عمير.
14. زبير بن عوام .
15. سعد بن ابى وقاص .
16. ابو دجانه .
17. سهل بن حنيف .
18. سعد بن معاذ.
19. سعد بن عباده .
20. محمد بن مسلمه .
21. زيد بن ارقم .
22. ابو ايوب انصارى .
23. جابر بن عبداللّه انصارى .
24. حذيفة بن يمان عنسى .
25. خالد بن سعيد اموى .
26. خزيمة بن ثابت انصارى .
27. زيد بن حارثه .
28. عبداللّه بن مسعود.
29. عمار بن ياسر.
30. قيس بن عاصم .
31. مالك بن نويره .
32. ابوبكر بن ابى قحافه .
33. عثمان بن عفان .
34. عبداللّه بن رواحه .
35. عمر بن خطاب .
36. طلحة بن عبيداللّه .
37. عثمان بن مظعون .
38. ابو موسى اشعرى .
39. عاصم بن ثابت .
40. عبدالرحمن بن عوف .
41. ابوعبيده جراح .
42. ابو سلمه .
43. ارقم بن ابى ارقم .
44. قدامة بن مظعون .
45. عبداللّه بن مظعون .
46. عبيدة بن حارث .
47. سعيد بن زيد.
48. خباب بن ارت .
49. بريده اسلمى .
50. عثمان بن حنيف .
51. ابو هيثم تيهان .
52. ابى بن كعب .
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
پيامبر اكرم (ص ) ازاين گفتار من , خشمگين شد, به طورى كه موهاى جلوى سرش از شدت خشم به حركت درآمد.
فرزندان الف ) پسران : 1. قاسم . او پيش از بعثت پيامبر اكرم (ص ) تولد يافت . از اين رو پيامبر(ص ) راابوالقاسم ناميدند.
2. عبداللّه . اين كودك چون پس از بعثت به دنيا آمده بود, وى را طيب و طاهرمى گفتند.
3. ابراهيم . او در اواخر سال هشتم هجرى متولد شد و در رجب سال دهم هجرى وفات يافت .
عبداللّه و قاسم از خديجه كبرى (س ) و ابراهيم از ماريه قبطيه متولد شدند.وهرسه آنان در سنين كودكى از دنيا رفتند.
ب ) دختران : 1. زينب (س ). 2. رقيه (س ). 3. ام كلثوم (س ). 4. فاطمه زهرا (س ).
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
در تـورات و بـرخى كتب آسمانى احمد ناميده شده است . آمنه , دختر وهب ,مادر حضرت محمد (ص ) پيش از نامگذارى فرزندش توسط عبدالمطلب به محمد,وى را احمد ناميده بود.
كنيه : ابوالقاسم و ابوابراهيم .
الـقـاب : رسـول اللّه , نبى اللّه , مصطفى , محمود, امين , امى , خاتم , مزمل , مدثر,نذير, بشير, مبين , كريم , نور, رحمت , نعمت , شاهد, مبشر, منذر, مذكر, يس , طه و....
منصب : آخرين پيامبر الهى , بنيان گذار حكومت اسلامى و نخستين معصوم دردين مبين اسلام .
تاريخ ولادت : روز جمعه , هفدهم ربيع الاول عام الفيل برابر با سال 570 ميلادى (به روايت شيعه ).
بيشتر علماى اهل سنت تولد آن حضرت را روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول آن سال دانسته اند.
عام الفيل , همان سالى است كه ابرهه , با چندين هزار مرد جنگى از يمن به مكه يورش آورد تا خانه خدا (كعبه ) را ويران سازد و همگان را به مذهب مسيحيت وادارسازد, اما او و سپاهيانش در مكه با تهاجم پرندگانى به نام ابابيل مواجه شده , به هلاكت رسيدند و به اهداف شوم خويش نايل نيامدند.
آنان چون سوار بر فيل بودند, آن سال به سال فيل (عام الفيل ) معروف گشت .
محل تولد: مكه معظمه , در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى ).
نـسـب پدرى : عبداللّه بن عبدالمطلب (شيبة الحمد) بن هاشم (عمرو) بن عبدمناف بن قصى بن كـلاب بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر(قريش ) بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان .
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| پیامبر (ص)
این مشکلات، گروهى را بر آن داشت که در این رشته از مسائل به عقل وراى خویش عمل کنند وبا استفاده از معیارهاى ناصحیح، حکم حادثه را تعیین کنند. این گروه را «اصحاب راى» مىنامیدند. آنان، به جاى استناد به دلیل شرعى قطعى از کتاب وسنت، موضوعات را از نظر مصالح ومفاسد ارزیابى مىکردند وبا ظن وگمان حکم خدا را تعیین مىکردند وفتوا مىدادند.
خلیفه دوم با اینکه خود در برخى از موارد، در برابر نصوص، به راى خویش عمل مىکرد وموارد آن در تاریخ ضبط شده است، اما نسبتبه اصحاب راى بى مهر بود ودر باره آنان چنین مىگفت:
صاحبان راى، دشمنان سنتهاى پیامبرند. آنان نتوانستند احادیث پیامبر را حفظ کنند واز این جهتبه راى خود فتوا دادهاند. گمراه شدند وگمراه کردند.آگاه باشید که ما پیروى مىکنیم واز خود شروع نمىکنیم ; تابع مىگردیم وبدعت نمىگذاریم. ما به احادیث پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم چنگ مىزنیم وگمراه نمىشویم.
با اینکه یاد آور شدیم که خلیفه دوم در مواردى در برابر نصوص، به راى خود عمل مىکرد ودر مواردى بر اثر نبودن دلیل، از پیش خود، راى ونظر مىداد، ولى در بسیارى از موارد به باب علم پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم، حضرت امیرمؤمنان -علیه السلام، مراجعه مىکرد.
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| امام علی (ع)
عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصىرا مىطلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلكه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آنرا بزرگ داشت و برشكوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روزعظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین(علیهم السلام)احیاگردد.
مسابقه «غدیر» و «عیدگرفتن» این روز مقدس، به زمان پیامبراكرم(ص)مىرسد. در دوران ائمه دیگر نیز این سنت دینىادامه داشته و امینان وحى الهى، همچون امام صادق(ع)و امامرضا(ع)آن را آشكار ساخته و یادش را گرامى و زنده نگه مىداشتند. پیش از آنان نیز، امیرالمومنین(ع)احیاگر این عید بود.
رمز عید بودن «غدیر» نیز، كمال دین و اتمام نعمت در سایهتداوم خط رسالت در شكل و قالب امامت بود. به فرمان پیامبر خدا(ص)مسلمانان مامور شدند «ولایت» را بهصاحب ولایت تبریك گویند و با آن حضرت بیعت كنند. رسول خدا نیزبراین نعمت الهى شادمانى كرد و فرمود: «الحمدلله الذى فضلناعلى جمیع العالمین.»
آیه قرآن كه به صراحت، این روز را روز اكمال دین و خشنودىپروردگار از این واقعه و این تعیین وصى دانسته، رمزدیگرى ازعید بودن غدیرخم است. فرخندگى این روز و عظمت این مراسم و عیدبودن غدیر، در آن روز و لحظه برهمگان روشن بود. این نكته راحتى «طارق بن شهاب» مسیحى كه در مجلس عمربن خطاب حضور داشت،فهمیده بود كه گفت: اگر این آیه(الیوم اكملت لكمدینكم...)(مائده / 3) در میان ما نازل شده بود، روز نزول آیهرا عید مىگرفتیم. هیچ یك از حاضران نیز حرف او را رد نكردند. خود عمر نیز سخنى گفت كه به نوعى پذیرش حرف او بود.
عید گرفتن غدیر
غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى» ، بلكه به عنوان یك«عید اسلامى» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصىرا مىطلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلكه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آنرا بزرگ داشت و برشكوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روزعظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین(علیهم السلام)احیاگردد.
همه این ویژگیها براى این روز بزرگ، موقعیتى والا و ارزشمندپدید آورد، آنچنان كه رسول خدا(ص)و ائمه هدى و مومنانى كه پیروآنان بودند، از موقعیت این روز شادمان بودند. مقصود ما از«عیدگرفتن» این روز نیز همین است. خود حضرت رسول نیز به ایننكته اشاره و تصریح فرموده است، از جمله در روایتى كه مىفرماید: «روز غدیرخم، برترین اعیاد امت من است، روزى است كه خداىمتعال مرا فرمان داد تا برادرم علىبن ابىطالب را به عنوانپرچمى هدایتگر براى امتم تعیین كنم كه پس از من به وسیله اوراهنمایى شوند، و آن، روزى است كه خداوند در آن روز، دین راكامل ساخت و نعمت را بر امتم به كمال و تمام رساند و اسلام رابه عنوان دین، برایشان پسندید.»
ادامه مطلب رابخوانید.
موضوع مطلب : |:| امام علی (ع)
| قربان روز رها شدن از تعلقات دنیوی و رهایى از هر آنچه غیر خدایى است. در این روز زائر بیت الله الحرام هر آنچه بدان دلبستگى یافته را قربانى مى کند تا با ره توشه ای عظیم به سفر آخرت عزیمت کند. | |
|
به گزارش سما ، عید قربان که در زبان عربی عید الاضحی گفته می شود، مصادف با روز دهم ذیحجه از اعیاد بزرگ مسلمانان به شمار می رود. عید قربان از جمله تعطیلات رسمی مسلمانان است که آنها از یک تا چهار روز جشن گرفته، بهترین لباس خود را پوشیده، پس از عبادت، به دید و بازدید خانواده، اقوام و آشنایان می روند. مراسم قربانی تنها برای کسانی که زائران خانه خدا در موسم حج بوده اند، واجب و ضروری است، اما بسیاری از مسلمانانی که استطاعت مالی دارند در این روز قربانی کرده و گوشت آن را میان همسایگان و نیازمندان تقسیم می کنند. حاجیان در این روز پس از به پایان رساندن مناسک حج، حیوانی را ذبح میکنند و پس از قربانی آنچه بر آنان در حال احرام، حرام شده بود، مانند نگاه کردن در آینه، گرفتن ناخن و شانه زدن مو، حلال می شود. بنابراین روزی که پس از انجام وظایف سنگین حج، به عنوان جایزه الهی و اتمام احرام پیش میآید را عید تلقی می کنند. عید قربان ریشه در دوران ماقبل تاریخ بشر دارد، انسان اولیه که از فهم طبیعت عاجز بود، برای به دست آوردن ترحم خدایان دست به قربانی کردن حیوانات و انسانها می زد. این رسم نزد همه ملل و ادیان به اسامی مختلف موجود بوده و این سنت طولانی بشری در اسلام نیز پذیرفته شده است. در روایات مختلف دینی آمده است ابراهیم در سن بالا دارای فرزندی شد که او را اسماعیل نام گذارد و برایش بسیار عزیز و گرامی بود. اما مدتها بعد، هنگامی که اسماعیل به سنین نوجوانی رسیده بود، فرمان الهی چندین بار در خواب به ابراهیم نازل و بدون ذکر هیچ دلیلی به او دستور داده شد تا اسماعیل را قربانی کند. او پس از کشمکشهای فراوان درونی، در نهایت با موافقت خالصانه فرزندش، به محل مورد نظر می روند و ابراهیم آماده سر بریدن فرزند محبوب خود میشود. اما به هنگام قربانی اسماعیل، خداوند که او را سربلند در امتحان می یابد، گوسفندی را برای انجام ذبح به نزد ابراهیم میفرستد. این سرسپردگی پیامبر به انجام فرمان الهی، فریضه ای شد تا حجاج در این روز قربانی کنند و از این طریق برای یتیمان و تهیدستان خوراکی فراهم آورند. موسم عید فرا رسید، حجاج قربانی خود را در حالی ذبح می کنند که یاد و خاطره ایثار و فداکاری شکوهمند ابراهیم و اسماعیل (علیهما السلام) را در خاطره ها مرور و زنده می کنند . روزی که زائران خانه خدا در والاترین آئین دینی از تعلقات دنیوی رها شده و به خالق هستی نزدیکتر می شوند، روزی که گویی دوباره از مادر زاده شده اند پاک، بی آلایش، رها و آزاده و با غروری سرمست از دلدادگی به فرمان حق، قربانی اسماعیل درون و رها از آمال پوچ دنیوی، خود را برای عزیمت به سفر اخروی آماده می کنند. پس سلام بر ابراهیم، سلام بر محمد و سلام بر همه بندگان صالح خداوند. |
موضوع مطلب : |:| روزانه
در روایات مختلف دینی آمده است که ابراهیم در سن بالا دارای فرزندی شد که او را اسماعیل نام نهاد و برایش بسیار عزیز و گرامی بود. اما مدتها بعد، هنگامی که اسماعیل به سنین نوجوانی رسیده بود، فرمان الهی چندین بار در خواب به ابراهیم نازل شد و بدون ذکر هیچ دلیلی به او دستور داده شد تا اسماعیل را قربانی کند.
او پس از کشمکشهای فراوان درونی، در نهایت با موافقت خالصانه فرزندش، به محل مورد نظر میروند و ابراهیم آماده سر بریدن فرزند محبوب خود میشود. اما به هنگام انجام قربانی اسماعیل خداوند که او را سربلند در امتحان مییابد، گوسفندی را برای انجام ذبح به نزد ابراهیم میفرستد.
این ایثار و عشق پیامبر به انجام "فرمان خدا"، فریضهای برای حجاج میگردد تا در این روز قربانی کنند و از این طریق برای یتیمان و تهیدستان خوراکی فراهم سازند. دراین روز همچنین مستحب است که نماز عید قربان برپا گردد. نماز عید قربان باید در فاصله زمانی طلوع آفتاب روز عید تا ظهر خوانده شود و شامل دو رکعت است.
موضوع مطلب : |:| روزانه
روز دهم ماه قمری ذی الحجه، مصادف با عید قربان از گرامیترین عیدهای مسلمانان است که به یاد ابراهیم و فرزندش اسماعیل، توسط بسیاری از مسلمانان جشن گرفته میشود.
عید قربان که از جمله تعطیلات رسمی مسلمانان است، از یک تا چهار روز جشن گرفته میشود و در طی آن مردم با پوشیدن بهترین پوشاک خود، پس از انجام عبادات، به دید و بازدید و جشن و سرور میپردازند.
البته برگزار کردن مراسم قربانی در این عید بر همه واجب نیست و تنها بر زائران کعبه در مراسم حج واجب است، اما بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان در این روز، گوسفند، گاو یا شتری را قربانی کرده و گوشت آنرا بین همسایگان و مستمندان تقسیم میکنند.
حاجیان در این روز پس از به پایان رساندن مناسک حج، حیوانی را ذبح میکنند و پس از قربانی آنچه بر آنان در حال احرام، حرام شده بود - مانند نگاه کردن در آینه، گرفتن ناخن و شانه زدن مو -، حلال

































.jpg)